Varianten

Artikel 56 van de wet overheidsopdrachten van 17 juni 2016 en artikel 87 van het KB van 18 april 2017.

Een variante is een alternatieve uitvoeringswijze die de inschrijvers indienen. Dit kan op uw vraag (vereiste of toegestane variante) of op initiatief van de inschrijvers (vrije variant) (artikel 2, 53° van de wet overheidsopdrachten van 17 juni 2016).

De opdrachtdocumenten preciseren of de inschrijvers een variante indienen via een afzonderlijke offerte of in een afzonderlijk gedeelte van dezelfde offerte (artikel 56, § 2 van de wet overheidsopdrachten van 17 juni 2016).

Vereiste varianten – vanuit aanbestedende overheid

Als u vereiste varianten voorziet, moet u dit vermelden in de aankondiging van de opdracht (of in geval van een onderhandelingsprocedure zonder voorafgaande bekendmaking in de opdrachtdocumenten). U moet ook de aard, het voorwerp en de draagwijdte van een basisoplossing en één of meerdere varianten omschrijven in de opdrachtdocumenten.

De opdrachtdocumenten kunnen één van de varianten als basisoplossing aanduiden, maar dit is niet verplicht. Als u een basisoplossing aanduidt, kunt u inschrijvers wel verplichten hiervoor een prijs in te dienen. Ze zijn dan niet verplicht ook een prijs in te dienen voor de varianten. Dienen ze geen prijs in voor de basisoplossing, dan moet u hun offerte als onregelmatig beschouwen (artikel 56, § 2 van de wet overheidsopdrachten van 17 juni 2016).

U maakt één enkele rangschikking van de basisoffertes en de variantenofferte (artikel 87, § 1 van het KB plaatsing van 18 april 2017).

Vereiste varianten kunt u bij alle gunningsprocedures toepassen.

Toegestane varianten – vanuit aanbestedende overheid

Als u toegestane varianten voorziet, moet u dit vermelden in de aankondiging van de opdracht (of in geval van een onderhandelingsprocedure zonder voorafgaande bekendmaking in de opdrachtdocumenten). U moet ook de aard, het voorwerp en de draagwijdte van een basisoplossing en één of meerdere varianten omschrijven in de opdrachtdocumenten.

De inschrijvers hebben de keuze om voor één of meerdere varianten een prijs in te dienen (artikel 9, § 1, 2° van het KB plaatsing van 15 juli 2011). Een inschrijver verhoogt zijn kansen door voor zoveel mogelijk varianten in te schrijven.

De opdrachtdocumenten kunnen één van de varianten als basisoplossing aanduiden, maar dit is niet verplicht. Als u een basisoplossing aanduidt, kunt u inschrijvers wel verplichten hiervoor een prijs in te dienen. Ze zijn dan niet verplicht ook een prijs in te dienen voor de varianten. Dienen ze geen prijs in voor de basisoplossing, dan moet u hun offerte als onregelmatig beschouwen (artikel 56, § 2 van de wet overheidsopdrachten van 17 juni 2016).

U maakt één enkele rangschikking van de basisoffertes en de variantenofferte (artikel 87, § 1 van het KB plaatsing van 18 april 2017).

Toegestane varianten kunt u bij alle gunningsprocedures toepassen.

Vrije varianten – vanuit inschrijver

Inschrijvers kunnen zelf vrije varianten indienen (artikel 56, § 1 van de wet overheidsopdrachten van 17 juni 2016). Vrije varianten zijn altijd mogelijk voor opdrachten met een raming onder de Europese drempel, tenzij u ze uitdrukkelijk verbiedt in de opdrachtdocumenten. Voor opdrachten boven de Europese drempel, zijn vrije varianten niet mogelijk.

Als vrije varianten mogelijk zijn, bepaalt u welke vrije varianten u in aanmerking neemt. Op basis van deze varianten, maakt u één rangschikking van de basisoffertes en de variantenoffertes.