Opties

Artikel 56 van de wet overheidsopdrachten van 17 juni 2016 en artikel 48 van het KB plaatsing van 18 april 2017.

Een optie is een extra element dat niet strikt nodig is om de opdracht uit te voeren. Een optie wordt op uw vraag (vereiste en toegestane optie) of op initiatief van de inschrijver (vrije optie) ingediend. Het is complementair aan de basisopdracht, maar er tegelijk mee verbonden (artikel 2, 54° van de wet overheidsopdrachten van 17 juni 2016).

Voorbeelden:

  • een trekhaak bij de aankoop van een dienstvoertuig
  • de bouw van een extra kelder bij een opdracht van werken

De inschrijver moet de prijs van de optie in een afzonderlijk gedeelte van de offerte opnemen. U bent nooit verplicht een optie te bestellen.

Vereiste en toegestane optie - vanuit aanbestedende overheid

U beschrijft in de opdrachtdocumenten aan welke minimumeisen de vereiste en toegestane opties moeten voldoen en hoe de inschrijver ze moet indienen.

Bij een verplichte optie moeten inschrijvers een prijs opgeven voor iedere optie. Doen ze dit niet, dan moet u hun offerte als onregelmatig beschouwen.

In geval van een toegestane optie, kan u een offerte niet als onregelmatig beschouwen als ze niet voldoet aan de beschreven minimumeisen.

Bij een openbare procedure, waarbij de prijs het enige gunningscriterium is, wordt de rangschikking bepaald via de offertebedragen, inclusief de prijs van de opties.

Vrije optie – vanuit inschrijver

De inschrijver dient vrije opties in op eigen initiatief.

Vrije opties zijn enkel mogelijk bij opdrachten met een raming onder de Europese drempel.

Vrije opties zijn mogelijk bij een openbare procedure met de prijs als enige gunningscriterium, maar zonder dat de inschrijver er een meerprijs of andere tegenprestatie aan verbindt.

Vraagt de inschrijver toch een meerprijs voor de optie, dan laat u deze bij de evaluatie van de offertes buiten beschouwing. Is dit onmogelijk? Dan moet u de offerte als onregelmatig beschouwen.